سلام به همه اون دوستای نازنینی که منو با توجه و سر زدنشون به این تارنما،شرمنده کردن.
واما دلیل این غیبت طولانی چیزی نبود جز بیرون زدن دیسک کمر و استراحت مطلق از ۱۵ فروردین تا الان که کماکان ادامه دارد.خدا را شکر چند روزی است که بهتر هستم و دکتر هم ۱۰ جلسه فیزیوتراپی تجویز کرده تا بعد از آن هم به سراغ ورزشهای مربوطه و به خصوص شنا بروم.
این دستور استراحت مطلق هم از اون حکایتهای خنده دار برای ما تازه "مادر" شده هاست.چون اونقدر آماتور بازی درآوردیم که این بلا سرمان آمد،حالا یک شبه تجویز می کنند که جز برای امور حیاتی از جایت بلند نشو!
طفلک مادران ما که تا دنیا دنیاست،باید برایمان مادری کنند. یک زمان برای خودمان و زمانی دیگر برای بچه هایمان!
خیلی التماس دعا...
+ |